انتظار

به انتظارت مي مانم در كلبه ي تاريك و تنگم كه نه عابري از كنارش از كنارش مي گذرد و نه نسيمي بر ان مي وزد به انتظارت مي مانم و تا وقتي كه آخرين ستاره از آسمان كلبه ام محو مي شود  خواب را به چشمانم راه نمي دهم بيدار مي نشينم و آسمان را ميكاوم تا نشاني از تو بيابم هر صبحگاه پنجره را به سوي دريا باز مي كنم به اين اميد كه تو سوار بر قايق سفيد رويا هايم برروي امواج دريا ارام ارام به سوي من بيايي مي دانم كه مي ايي مي دانم كه بلور اشكهايت دروغي نيست سخن تو با درد من يكي است چشمانت رسم صادقانه اي را برايم بازگو مي كند تو دروغ نمي گويي تو زلالي و وقتي كه نگاه مي كني پاكي قلبت را در چشمانت مي بينم مي دانم كه مي آيي درشبي كه آسمان پر از ستاره هاي رويايي است